Συνέντευξη του Γιώργου Φλωρίδη στην «ΚΑΡΦΙΤΣΑ» και τον δημοσιογράφο Βαγγέλη Στολάκη – 20 Φεβρουαρίου 2017

1. Με την εμπειρία που έχετε, πότε εκτιμάτε πως θα γίνουν εκλογές;
ΑΠ: Αυτό που βλέπω είναι ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να τις αποφύγει με κάθε τρόπο. Όμως, ανεξάρτητα από το κλείσιμο της αξιολόγησης, εκτιμώ ότι αυτή η κυβέρνηση δεν θ’ αντέξει. Πολιτεύεται χωρίς καμία προοπτική στα μεγάλα ζητούμενα της χώρας, δηλαδή τις επενδύσεις, την παραγωγική ανάπτυξη και τη μείωση της ανεργίας. Αντιμετωπίζει τις υποχρεώσεις της χώρας με υπερφορολόγηση και συνθλίβει τις παραγωγικές δυνάμεις που απέμειναν. Ταυτόχρονα χρησιμοποιεί το κράτος για να ασκεί πελατειακή πολιτική. Όλα αυτά οδηγούν, κατ’ ανάγκη, σε εκλογές, με απώλεια της πρωτοβουλίας των κινήσεων και μεγάλη πιθανότητα εκλογικής κατάρρευσης του κυβερνητικού συνασπισμού.
2. Το GREXIT και η επιστροφή στη δραχμή είναι σενάριο που έχει… βάση; Τι σημαίνει η νέα συμφωνία της κυβέρνησης για τον Έλληνα φορολογούμενο;
ΑΠ: Το GREXIT το θέλουν μόνο τυχοδιωκτικές και παρασιτικές δυνάμεις, ευτυχώς λίγες. Πολύ περισσότερο, κανένας δεν μπορεί ν’ αναλάβει μια τέτοια ευθύνη, διότι όλοι γνωρίζουν ότι θα πρόκειται για εθνική κόλαση με ιστορικές συνέπειες. Όμως γι’ αυτό το απευκταίο σενάριο υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος της αδράνειας. Να μας προκύψει, δηλαδή, παρά την θέλησή μας, όσο παραμένουμε αρνητικοί στο ν’ αλλάξουμε τη χώρα και τις παθογένειες της.
Όσον αφορά τη νέα, πιθανολογούμενη, συμφωνία της κυβέρνησης, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι θα περιλαμβάνει επώδυνα μέτρα και στα φορολογικά και στις συντάξεις. Όμως θα πρέπει να καταλάβουμε, επιτέλους, ότι κάθε άρνηση της κάθε κυβέρνησης να εφαρμόσει τις υποχρεώσεις της χώρας για τις οποίες δεσμεύεται, φέρνει νέους, διπλάσιους λογαριασμούς στο κεφάλι των πολιτών. Αυτή, άλλωστε, είναι η μεγάλη εμπειρία και η ουσία της δίχρονης καταστροφικής πολιτικής -της «σκληρής διαπραγμάτευσης» του ΣΥΡΙΖΑ.
3. Πρόσφατα το Ποτάμι αποφάσισε να συνεργαστεί με την «Ώρα Αποφάσεων». Σε ενδεχόμενο εκλογών, πώς θα μπορούσατε να συνεργαστείτε; Κοινή κάθοδος; Αυτό σημαίνει ότι σταματάτε τον διάλογο που ενδεχομένως υπήρχε με το ΠΑΣΟΚ;
ΑΠ: Στρατηγικός στόχος της πρωτοβουλίας «Ώρα Αποφάσεων» είναι η συγκρότηση Νέου και Ενιαίου Προοδευτικού Φορέα. Γι’ αυτό προσπαθούμε και απευθυνόμαστε σε κάθε δύναμη του χώρου που έχει την ίδια προσδοκία. Κάτι τέτοιο, όπως αντιλαμβάνεστε, χρειάζεται κόπο και χρόνο.
Σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, ασφαλώς και θα εξετάζαμε την κοινή κάθοδο με δυνάμεις του χώρου, εφόσον βλέπουν στρατηγικά στην ίδια κατεύθυνση, αυτήν του Νέου και Ενιαίου Προοδευτικού Φορέα.
Σε ό,τι αφορά το ΠΑΣΟΚ, όπως γνωρίζετε απευθύναμε από την Πάτρα μια συγκεκριμένη πρόταση διαλόγου προς όλο τον χώρο. Η απάντηση που λάβαμε από ανώνυμους κύκλους του ηγετικού ΠΑΣΟΚ ήταν εκτός κανόνων πολιτικού και παραταξιακού πολιτισμού.
Παρόλα αυτά, εμείς επιμένουμε στην κατεύθυνση του διαλόγου, διότι πιστεύουμε ότι η κομματική και εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, έχουν διαφορετική άποψη και συμπεριφορά από τους «ανώνυμους ηγετικούς κύκλους του ΠΑΣΟΚ».
4. Το 2011 ήταν μια χρονιά σταθμός. Παραιτηθήκατε από βουλευτής. Λίγους μήνες μετά δημιουργήθηκε η πρώτη κυβέρνηση συνεργασίας. Έξι χρόνια μετά, όσο κρατά δηλαδή και η κρίση, τι πιστεύετε; Μετανιώσατε; Θα ενεργούσατε μήπως διαφορετικά;
ΑΠ: Η απόφασή μου το 2011 να παραιτηθώ από βουλευτής και να παραδώσω την έδρα μου στο ΠΑΣΟΚ, ήταν απολύτως συνειδητή. Ήταν μια πράξη πολιτικής αυτοκριτικής, αλλά και συνειδητοποίησης ότι το παλιό πολιτικό σύστημα και τα κόμματά του δεν μπορούσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβουν ευθύνες και πολιτικές αναδιοργάνωσης της χώρας. Γι’ αυτό και δεν συνέδεσα την απόφασή μου με τη γνωστή διαμάχη της εποχής «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», παρά μόνον με την έλλειψη συνεννόησης και την απουσία αυτοκριτικής από μέρους του πολιτικού συστήματος για την υπέρβαση της χρεοκοπίας.
Όσο σκέπτομαι εκ των υστέρων την επιλογή αυτή, πιστεύω ότι αποτελούσε τη μοναδική έμπρακτα αυτοκριτική στάση για τα πολιτικά μου ήθη και πιστεύω. Σίγουρα δεν μετανιώνω γι’ αυτό. Οφείλω μάλιστα να πω ότι σ’ αυτές στις κρίσιμες στιγμές μετράει περισσότερο η ανάληψη της ευθύνης του πολιτικού, παρά η ψυχρή πολιτική ανάλυση της κατάστασης.
5. Κύριε Φλωρίδη, υπήρξατε υπουργός του ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 (με αρχηγό τον Βενιζέλο) μάλιστα ηγηθήκατε του ψηφοδελτίου Επικρατείας και τώρα, δυο χρόνια μετά, ζητάτε τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα. Να υποθέσω ότι διαφωνήσατε με την πολιτική και τις επιλογές της σημερινής προέδρου του κόμματος Φώφης Γεννηματά;
ΑΠ: Μετά την παραίτησή μου, η επιλογή μου να συνεργαστώ με το ΠΑΣΟΚ στις πρώτες εκλογές του 2015 έγινε αποκλειστικά και μόνον για έναν πολύ σοβαρό πολιτικό λόγο: για να υπερασπιστώ την επιβίωση ενός ΠΑΣΟΚ που είχε καταβάλει τη μεγαλύτερη μεταρρυθμιστική προσπάθεια συγκριτικά με κάθε άλλο πολιτικό κόμμα στα χρόνια της κρίσης. Με τεράστιο παραταξιακό κόστος, λοιδορούμενο και υβριζόμενο από τον καλπάζοντα τότε ΣΥΡΙΖΑ, διασπασμένο και εγκαταλελειμμένο από τον ίδιο τον πρώην αρχηγό του και με διακύβευμα, όπως θυμάστε, την ίδια την είσοδό του στη Βουλή.
Θεώρησα, λοιπόν, ιδεολογικό και πολιτικό χρέος να υπερασπιστώ το πανταχόθεν βαλλόμενο ΠΑΣΟΚ – κυρίως εκείνο που στα πλαίσια της μόνης εθνικής στρατηγικής είχε συμβάλει με το σημαντικότερο μεταρρυθμιστικό έργο για τη διάσωση της χώρας.
6. Μιλάτε για μεταρρυθμίσεις. Αν για μια ημέρα γινόσασταν πρωθυπουργός, ποια μεταρρύθμιση από όλες στις οποίες αναφέρεστε θα προχωρούσατε και γιατί;
ΑΠ: Δυστυχώς, η λέξη «μεταρρύθμιση» είναι μία από τις πλέον συκοφαντημένες στη χώρα μας. Ίσως γιατί έχει γίνει περίπου ταυτόσημη με τις περικοπές – και μάλιστα μισθών και εισοδημάτων.
Πάντως, χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές και τομές στο πολιτικό σύστημα, στο κράτος και στην οικονομία, η Ελλάδα δεν μπορεί να προχωρήσει. Αυτή είναι η ουσία των μεταρρυθμίσεων, πέρα από στρεβλώσεις.
Το θέματα, λοιπόν, που πρέπει να μας προβληματίσουν είναι κυρίως δύο: Πρώτον, αν οι μεταρρυθμίσεις ωφελούν μακροπρόθεσμα τους πολλούς και το συλλογικό συμφέρον κι όχι αν άμεσα ξεβολεύουν προνομιούχες μειοψηφίες• Δεύτερον, εάν σε μια δύσκολη εποχή υπηρετούν το βασικό της διακύβευμα. Σήμερα, για παράδειγμα, οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να έχουν παραγωγικό πρόσημο, δηλαδή να καταπολεμούν κάθε παρασιτισμό που στάθηκε η βασική αιτία της ελληνικής χρεοκοπίας.
Έτσι, λοιπόν, για ν’ απαντήσω ευθέως στο ερώτημά σας, για μένα από τις κορυφαίες μεταρρυθμιστικές επιλογές θα ήταν οι παρεμβάσεις στο ελληνικό πελατειακό και αντιπαραγωγικό κράτος. Για να μιλήσω δε θετικά, η καθιέρωση του θεσμού της αξιολόγησης παντού θα ήταν ο βασικός τρόπος αξιοκρατικού και ποιοτικού μετασχηματισμού του κράτους.
Έπειτα, η συστηματική απόσυρση του ελληνικού κράτους από τις περιττές οικονομικές λειτουργίες μέσω των αποκρατικοποιήσεων θα ήταν, πέρα από την άρση των φαινομένων σπατάλης και κακοδιαχείρισης που φορτώνονται τελικά στις πλάτες του κόσμου, καθοριστική υπέρ της ενίσχυσης του αναγκαίου σήμερα επιτελικού ρόλου του κράτους.