Ένα νομοσχέδιο που τιμωρεί τη δημιουργία – Πέμπτη 13 Ιουλίου 2017

Ένα νομοσχέδιο που τιμωρεί τη δημιουργία – Πέμπτη 13 Ιουλίου 2017

Η Υπουργός Πολιτισμού αποφάσισε εντελώς αιφνιδιαστικά να καταργήσει τα πνευματικά δικαιώματα των συγγραφέων και των εκδοτών, με δύο διατάξεις που προσέθεσε απροειδοποίητα και χωρίς την προηγούμενη υποχρεωτική διαβούλευση, σε νομοσχέδιο για τη συλλογική διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων, το οποίο κατατέθηκε στη Βουλή την 7/7 και ψηφίζεται σήμερα με την διαδικασία του κατεπείγοντος σε μία και μόνη συνεδρίαση. Εκτός των άλλων, πέρα από το απαράδεκτο του περιεχομένου, αναρωτιέται κανείς γιατί τέτοια σπουδή μέσα στο καλοκαίρι!

Η  Υπουργός, μέσω του υπό ψήφιση νομοσχεδίου, επιτρέπει στα εκπαιδευτικά ιδρύματα να αναπαράγουν και να διανέμουν ψηφιακά μέσω του διαδικτύου αποσπάσματα έργων και άρθρα εφημερίδων και περιοδικών χωρίς την άδεια των δημιουργών τους – και κυρίως, χωρίς αμοιβή. Επίσης χωρίς την άδεια του δημιουργού και χωρίς κάποιο τίμημα, επιτρέπεται ο δημόσιος δανεισμός έργων από τις βιβλιοθήκες των δημοσίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων καθώς και από τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες που είναι μέλη του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών», και μάλιστα αναδρομικά από το 1993 (γιατί από τότε άραγε;). Μεταθέτει δε στο αόριστο μέλλον την αμοιβή όλων των εν λόγω βιβλιοθηκών της χώρας για τη χρήση των αυθαιρέτως δανεισθέντων – στην πραγματικότητα  υποκλαπέντων- έργων, που κατέχονται από αυτές. Δηλαδή και στις δύο περιπτώσεις πριμοδοτεί την εκμετάλλευση της πνευματικής εργασίας και της δημιουργίας χωρίς εύλογη αμοιβή, από όποιον το επιθυμεί.

Η Υπουργός Πολιτισμού υπήρξε πιθανόν μια εξαίρετη ηθοποιός, αποδεικνύεται όμως κατ’ εξακολούθησιν πως αρνείται τη διαβούλευση και την σε βάθος ανάλυση των θεμάτων, αρκούμενη στην ικανοποίηση συντεχνιακών αιτημάτων.

Η Ώρα Αποφάσεων πιστεύει απόλυτα στην ανάγκη και κατοχύρωση της αμοιβής της πνευματικής εργασίας. Προτείνει ένα τόσο σύνθετο θέμα, που απασχολεί όλες τις χώρες και αφορά στα δικαιώματα των δημιουργών, τη λειτουργία των ακαδημαϊκών αλλά και άλλων βιβλιοθηκών, τα δικαιώματα των πολιτών στη γνώση και φυσικά στην αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας, να αντιμετωπισθεί πρώτα και κύρια μέσα από μία οργανωμένη διαβούλευση.

Αυτό, στην πράξη, σημαίνει να παρουσιαστούν από το Υπουργείο σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς οι βέλτιστες θεσμικές αλλαγές άλλων χωρών, αλλά και σύγχρονες προτάσεις, όπως αυτές παρουσιάζονται από την EBLIDA (European Bureau of Library Information and Documentation Associations) ή προκύπτουν από τις κατευθύνσεις του Ευρωκοινοβουλίου.

Το θέμα είναι εξαιρετικά σύνθετο για να αντιμετωπιστεί με μια ξαφνική τροπολογία που δημιουργεί τετελεσμένα και αδιέξοδα. Εδώ, τουλάχιστον, δεν υπάρχει κανένα μνημόνιο που να τους φταίει…