Ελληνική εξαίρεση – Τρίτη 22 Αυγούστου 2017

Ελληνική εξαίρεση – Τρίτη 22 Αυγούστου 2017

Οι υποστηρικτές της Ανοιχτής Κοινωνίας και της διαρκούς δημοκρατικής εξέλιξης των κοινωνιών δεν μπορούν παρά να έχουν μια συνολική και κατηγορηματική καταδίκη των ολοκληρωτισμών, χωρίς «ισολογισμούς» των ανθρώπινων ζωών που χάθηκαν εξαιτίας τους και χωρίς «νεολογισμούς» για το ποιο κακό ήταν καλύτερων προθέσεων, όπως με τραγικό τρόπο το επιχείρησε η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, τασσόμενη με την πλευρά του ενός ολοκληρωτισμού. Η ιστορική ανάλυση έχει εμφανίσει τις διαφορές τους, αλλά έχει επισημάνει και το ουσιώδες: την απάνθρωπη συνέπεια της απόλυτης εξουσίας.

Οι ολοκληρωτισμοί στη ρίζα τους έχουν την άρνηση πως οι κοινωνίες  πρέπει να αυτοθεσμίζονται δημοκρατικά, συμμετοχικά και με διαρκή ενίσχυση της ιδιότητας του πολίτη. Τα αποκρουστικά αποτελέσματα της διακυβέρνησης από ολοκληρωτικά καθεστώτα έχουν γίνει μάθημα στην Ευρώπη (τη γενέθλια γη τους) και γι’ αυτό σήμερα κανένα ευρωπαϊκό έθνος δεν μαγεύεται από τις βλακώδεις και καταστροφικές ιδέες της «φυλετικής ανωτερότητας»  ή από τη βάρβαρη επιβολή της ιστορικής νομοτέλειας του «έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη». Το ζητούμενο παντού είναι η εξέλιξη και εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών και όχι η αναζήτηση του «Φύρερ» ή του «πατερούλη των λαών». Ο Χίτλερ και ο Στάλιν είναι ιστορικά παραδείγματα προς αποφυγή, και αυτό μπορεί να θεωρηθεί πια ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Όμως, με αφορμή το γνωστό συνέδριο της εσθονικής προεδρίας, η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, για λόγους μικροπολιτικής και ιδεοληπτικού αντιπερισπασμού ξανάκανε τη χώρα μας μια ευρωπαϊκή εξαίρεση. Για πόσο ακόμα ο τόπος θα μπορεί αυτό να το αντέχει;