Η διαρκής επίθεση εναντίον της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας – Κυριακή 23 Ιουλίου 2017

Η διαρκής επίθεση εναντίον της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας – Κυριακή 23 Ιουλίου 2017

Ο επιχειρούμενος διαχωρισμός της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην περίοδο Τσίπρα- Βαρουφάκη και στην περίοδο μετά από αυτήν σαν δύο διακριτές φάσεις, είναι ένα θεμελιώδες λάθος.

Η διαρκής υπονόμευση των θεσμών της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας είναι χαρακτηριστικό της συνολικής διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Ο διαρκής ευτελισμός της λειτουργίας του Κοινοβουλίου και η απόλυτη υποταγή του, μέσω της κυβερνητικής πλειοψηφίας, στην Κυβέρνηση, η μόνιμη απόπειρα καθολικού ελέγχου των Μέσων Ενημέρωσης, η απόλυτη έλλειψη σεβασμού προς τις Ανεξάρτητες Αρχές, η σταθερή επίθεση προς την ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος, η πέρα από κάθε όριο ανοχή προς τις ομάδες βίας και του καταστροφικού τους έργου, η μετατροπή των Πανεπιστημιακών χώρων σε ορμητήρια βίας και παρανομίας, η νομοθέτηση αποφυλάκισης τρομοκρατών, οι ομολογημένες επαφές Υπουργών με τον υπόκοσμο, είναι η συνειδητή επιλογή καταπάτησης των βασικών λειτουργιών της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας μας, με προφανή σκοπό τη δημιουργία συνθηκών συνταγματικής εκτροπής.

Οι διαρκείς επιθέσεις προς τη Δικαιοσύνη και οι απόπειρες της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να καταλυθεί η ανεξαρτησία της με την αναγόρευσή της από τον Τσίπρα ως «θεσμικό εμπόδιο», συνιστούν μια κορυφαία επιλογή τους. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι η αντιμετώπιση των ανομημάτων τους μπορεί να προέλθει κυρίως από την Δικαστική λειτουργία και γι’ αυτό ενεργούν προληπτικά και υπονομευτικά εναντίον της.

Οι αναφορές  Βαρουφάκη για την εφιαλτική πολιτική  της κυβέρνησης Τσίπρα που θα οδηγούσε σε έξοδο της χώρας μας  από την Ευρώπη και την απερίγραπτη φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, μπορεί να μετατραπεί απλώς σε θερινό λαϊκό ανάγνωσμα αν δεν κατανοηθεί στο συνολικότερο πλαίσιο της βαθιάς αντιδημοκρατικής αντίληψης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Η Ώρα Αποφάσεων πιστεύει ότι επιβάλλεται, επιτέλους,  η αφύπνιση και η κινητοποίηση των δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας ώστε να μην χρειαστεί καταφύγουμε στην εφαρμογή του ακροτελεύτιου άρθρου του Συντάγματος που εναποθέτει στον πατριωτισμό των Ελλήνων την, με κάθε τρόπο και μέσο, υπεράσπισή του.