Αναξιοκρατία στις επιλογές στελεχών της εκπαίδευσης – Μια αναλυτική προσέγγιση – Δευτέρα 22 Μαΐου 2017

Αναξιοκρατία στις επιλογές στελεχών της εκπαίδευσης – Μια αναλυτική προσέγγιση – Δευτέρα 22 Μαΐου 2017

Αναξιοκρατία στις επιλογές στελεχών της εκπαίδευσης

Μια αναλυτική προσέγγιση

Δεν έχει τέλος η ταλαιπωρία της δημόσιας εκπαίδευσης από την προσπάθεια εγκαθίδρυσης του κομματικού κράτους των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Στην προσπάθεια αυτή εγγράφεται και το τελευταίο σχέδιο νόμου για την επιλογή διευθυντών σχολικών μονάδων που κατέθεσε με τη μορφή κατεπείγοντος ο υπουργός. Τα βασικά χαρακτηριστικά του:

– Χλευάζει και απαξιώνει τους θεσμούς

Χλευάζει την απόφαση του ΣτΕ με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η επιλογή διευθυντών με μυστική ψηφοφορία, σύμφωνα με τον προηγούμενο νόμο Μπαλτά-Κουράκη. Διότι ενώ τυπικά συμμορφώνεται, επί της ουσίας αγνοεί την απόφαση του ΣτΕ και εμπαίζει του θεσμούς της Ελληνικής Πολιτείας. Με εξυπνακίστικη, νομιμοφανή μα διόλου ηθική διατύπωση διατηρεί ως προέδρους των συμβουλίων επιλογής τους νυν Διευθυντές Εκπαίδευσης, οι οποίοι όμως δεν ορίζονται πρόεδροι των Συμβουλίων Επιλογής (ΠΥΣΠΕ, ΠΥΣΔΕ) ως κατέχοντες τη θέση του Διευθυντή Εκπαίδευσης, αλλά ως “εκπαιδευτικοί με τουλάχιστον εικοσαετή (20ετή) εκπαιδευτική υπηρεσία που διαθέτουν διοικητική εμπειρία σε θέση Διευθυντή Εκπαίδευσης”. Διότι ως Διευθυντές Εκπαίδευσης, εκλεγμένοι με μυστική ψηφοφορία, από ένα σώμα διευθυντών σχολείων, των οποίων η εκλογή κρίθηκε αντισυνταγματική, θα δημιουργούσαν προβλήματα νομιμότητας και συνταγματικότητας στις νέες επιλογές.

Απαξιώνει τον Σύλλογο Διδασκόντων. Διότι για άλλη μια φορά τον καθιστά συμμέτοχο σε μια πέραν κάθε λογικής σύγχρονης διοίκησης διαδικασία επιλογής των αρεστών και τον χρησιμοποιεί για να προχωρήσει σε κομματικές επιλογές στο όνομά του. Τον καθιστά αρμόδιο να αξιολογεί και να εκφράζει γνώμη για τους υποψηφίους, η οποία όμως “συνιστά ένα επιπρόσθετο εργαλείο αντικειμενικής και αμερόληπτης κρίσης, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν δεσμεύει το αποφασίζον συλλογικό όργανο”. Έτσι η αξιολόγηση/γνώμη του ΣΔ θα λαμβάνεται υπόψη όποτε βολεύει και νομιμοποιεί τις προειλημμένες αποφάσεις.

Απαξιώνει τους Σχολικούς Συμβούλους και γενικά τους θεσμούς της εκπαίδευσης που είναι επιφορτισμένοι με το επιμορφωτικό έργο και τη στήριξη του διδακτικού έργου των εκπαιδευτικών. Δεν αναγνωρίζει ως διδακτικό το έργο τους, ενώ την ίδια στιγμή αναγνωρίζει ως διδακτικό το έργο εκπαιδευτικών που βρίσκονται σε άδειες κύησης, λοχείας και ανατροφής τέκνου, το έργο των στελεχών των ΚΕΔΔΥ, τη διδακτική υπηρεσία σε Α.Ε.Ι.. Αυτή η πράξη άνισης μεταχείρισης και απαξίωσης αποτελεί συνέχεια μιας προσπάθειας που ξεκίνησε με τις συνεχείς παρατάσεις θητείας, εν μέσω διασποράς φημών για κατάργηση ή υποβάθμιση των ΣΣ, και συνεχίστηκε με τη μείωση του επιδόματος θέσης των ΣΣ – των στελεχών με τα κατά τεκμήριο υψηλότερα τυπικά προσόντα. Πέραν της απαξίωσης, η πρόθεση του υπουργείου είναι προφανής: καθιστώντας το σημαντικότερο από άποψη μοριοδότησης κριτήριο το διδακτικό έργο με 10 στα 33 συνολικά μόρια και μειώνοντας τα διδακτικά έτη των ΣΣ, ουσιαστικά τους αποκλείει από τις επιλογές διευθυντών.

Απαξιώνει τους ίδιους τους/ις Διευθυντές/ντριες καθιστώντας τους δέσμιους και υπόλογους στους κομματικούς και συνδικαλιστικούς τους πάτρωνες.

– Συνιστά υποχώρηση σε σχέση με τον Ν.3848/10 και υποτάσσει στον κομματικό έλεγχο τις επιλογές

Συνιστά διαχρονικό πρόβλημα ο τρόπος συγκρότησης και λειτουργίας των Περιφερειακών Υπηρεσιακών Συμβουλίων ΠΕ και ΔΕ (ΠΥΣΠΕ, ΠΥΣΔΕ) ως συμβουλίων επιλογής διευθυντών. Τα βήματα που έγιναν με τον ν.3848/10 για την αναβάθμιση του κύρους των συμβουλίων θα έπρεπε να συνεχιστούν στην κατεύθυνση του ορισμού των συμβουλίων επιλογής με ευθύνη του ΑΣΕΠ, με ενίσχυσή τους με κατά τεκμήριο αμερόληπτα, ικανά, καταξιωμένα και έμπειρα μέλη, με τους αιρετούς στον ρόλο των εγγυητών του αδιάβλητου των διαδικασιών. Αντί για αυτό έχουμε υποχώρηση και το πρόβλημα αυτό εντείνεται με τους δύο τελευταίους νόμους για την επιλογή, αφού πλέον μοναδικό κριτήριο για την επιλογή των μελών των συμβουλίων είναι η κομματική και συνδικαλιστική τους ταυτότητα. Ο ρόλος των αιρετών φαλκιδεύτηκε από τη συμμετοχή τους στις διαδικασίες με δικαίωμα βαθμολόγησης και απαξιώθηκε στη συνείδηση των εκπαιδευτικών, αφού σε τόσες κρίσεις όχι μόνον δεν κατάφεραν να περιφρουρήσουν το αδιάβλητο και αντικειμενικό των διαδικασιών, αλλά σε πλείστες περιπτώσεις έγιναν μέρος ή πρωταγωνιστές του προβλήματος. Το τελευταίο “χτύπημα” με την προσπάθεια αγνόησης της ουσίας της απόφασης του ΣτΕ και την τοποθέτηση με πλάγιο τρόπο σε θέση προέδρου των νυν υπηρετούντων Διευθυντών/ντριών Εκπαίδευσης, ξεπερνώντας με “τερτίπια” τα προβλήματα αντισυνταγματικότητας της επιλογής τους, καταδεικνύει τις προθέσεις του υπουργείου. Οι “κομματικοί” Περιφερειακοί Διευθυντές θα επιλέξουν τα 4 από τα 7 μέλη, Πρόεδρος θα είναι ο/η Διευθυντής/ντρια Εκπαίδευσης και μένουν οι 2 αιρετοί με τα προβλήματα και τις επιφυλάξεις που αναφέρθηκαν. Μαντέψτε ποιο βάρος θα φέρουν όσοι επιλεγούν.

Συνιστά σημαντική υποχώρηση η επαναφορά της δήλωσης προτιμήσεων με την κατάθεση της αίτησης υποψηφιότητας. Η εφαρμογή αυτής της πρακτικής στο παρελθόν οδηγούσε σε μεροληπτικές κρίσεις. Ο ν.3848/10 προέβλεπε την υποβολή των δηλώσεων προτιμήσεων μετά την ανακοίνωση του πίνακα συνολικής μοριοδότησης των υποψηφίων, περιορίζοντας στο ελάχιστο τη διάθεση και τη δυνατότητα των συμβουλίων να προϋπολογίσουν τον βαθμό που “πρέπει” να λάβουν οι υποψήφιοι κατά τη συνέντευξη.

Δεν περιέχει δεσμευτική διατύπωση για τον τύπο της συνέντευξης για την αποτίμηση της προσωπικότητας και της γενικής συγκρότησης του υποψηφίου. Ο ν.3848/10 για την επιλογή στελεχών της εκπαίδευσης, περιείχε πρόβλεψη για δομημένη συνέντευξη και για συγκεκριμένη διαδικασία (κάτι που υιοθετήθηκε και στον ν.4367/16/ Βερναρδάκη). Κατά την εφαρμογή του ν.3848/10 μάλιστα, οι συνεντεύξεις βασίζονταν σε μελέτες περιπτώσεων που ο υποψήφιος επέλεγε τυχαία από εκ των προτέρων γνωστή στους υποψηφίους “τράπεζα θεμάτων”. Ευτυχώς από το πλαίσιο του ν.3848 έχει απομείνει η μαγνητοφώνηση των συνεντεύξεων.

Ενισχύει την αρχαιότητα ως προϋπόθεση και βασικό κριτήριο επιλογής. Σε σχέση με κάθε προηγούμενο νόμο ανεβάζει τα απαιτούμενα χρόνια υπηρεσίας και τα διδακτικά, οδηγώντας σε αποκλεισμό τους νεώτερους εκπαιδευτικούς με προσόντα. Ταυτόχρονα, πριμοδοτεί εκπαιδευτικούς με τουλάχιστον 20 χρόνια υπηρεσίας, αφού τόσα χρειάζονται για να πιάσει κανείς το ανώτερο επίπεδο μορίων από διδακτική υπηρεσία.

Ανατρέπει τον συσχετισμό της βαρύτητας των επιμέρους κριτηρίων υπέρ της (αναξιολόγητης!) διδακτικής υπηρεσίας, με σημαντική μείωση της διοικητικής εμπειρίας και με υποβάθμιση της επιστημονικής συγκρότησης σε δεύτερο σε σημασία κριτήριο.

Δεν περιλαμβάνει ως κριτήριο τις αξιολογικές εκθέσεις του υποψηφίου. Δεν μπορούμε να μιλάμε για αξιοκρατική κρίση. Ούτε καν για αντικειμενική κρίση, αφού η προσωπική αξία και ικανότητα των υποψηφίων κρίνεται στο πλαίσιο μιας αδιαφανούς και διόλου συστηματικής διαδικασίας “αξιολόγησης”.

Δεν έχει πρόβλεψη για παρακολούθηση οργανωμένου προγράμματος επιμόρφωσης σε θέματα διοίκησης της εκπαίδευσης, αφού το προβλεπόμενο από τον ν.3848/10 πιστοποιητικό διοικητικής επάρκειας έχει καταργηθεί από τον προηγούμενο νόμο.

Το σχέδιο νόμου αποτελεί ένα, έστω και ακούσιο (επιβεβλημένο από την απόφαση του ΣτΕ, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση), βήμα για τις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ  σε σχέση με προηγούμενες θέσεις τους. Ταυτόχρονα όμως συνιστά σημαντικότατη υποχώρηση σε σχέση με το κεκτημένο που είχε διαμορφωθεί με τον ν.3848/10 ,απο τον οποίο πρέπει να κάνουμε βήματα μπροστά και όχι πίσω. Το βάρος που πέφτει στους ώμους των μελών αυτών των συμβουλίων είναι εξαιρετικά μεγαλύτερο, διότι οι διαδικασίες είναι διάτρητες και το θεσμικό τους κύρος μειωμένο. Θύματα των αστοχιών και των αδυναμιών θα είναι εκπαιδευτικοί που έχουν μοχθήσει και αγωνιστεί για να αναβαθμίσουν τα προσόντα τους και να φανούν αντάξιοι της ευθύνης κάθε στελέχους της εκπαίδευσης. Το μεγαλύτερο όμως θύμα θα είναι το σχολείο, η Παιδεία των παιδιών μας.

 

Αξιοκρατία στο δημόσιο σχολείο – Όχι στον Νόμο Επιλογής Διευθυντών!- Δευτέρα 22 Μαΐου 2017

Αξιοκρατία στο δημόσιο σχολείο – Όχι στον Νόμο Επιλογής Διευθυντών!- Δευτέρα 22 Μαΐου 2017

Το ΣτΕ έκρινε πρόσφατα αντισυνταγματική τη διαδικασία επιλογής των Διευθυντών Σχολείων και των Διευθυντών Εκπαίδευσης που εισήγαγε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το 2015, επειδή δεν διασφάλιζε την αξιοκρατία και την ισότητα μεταξύ των υποψηφίων.

Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, η επιλογή των στελεχών εκπαίδευσης ήταν ένα πυρηνικό εργαλείο στα χέρια των κυβερνώντων κομμάτων. Προσπάθειες για την εφαρμογή της αξιοκρατίας έγιναν, αλλά γρήγορα ανατινάχθηκαν από τις κομματικές προτεραιότητες. Σήμερα, το προτεινόμενο από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ νομοσχέδιο επιβεβαιώνει, με νομικά τερτίπια, τη λογική των επιλογών με κομματικά κριτήρια.

Αρκετά! Η χώρα πρέπει να αλλάξει υπόδειγμα!

Η Ώρα Αποφάσεων προτείνει να υπάρξει συμφωνία και συναίνεση στις ακόλουθες αρχές που θα κάνουν εφικτή την εφαρμογή ενός στέρεου νόμου με μεγάλη διάρκεια ζωής.

Οι αρχές που θα πρέπει να διέπουν την επιλογή στελεχών:

-Οι διευθυντές στην εκπαίδευση (και σε όλη τη δημόσια διοίκηση) πρέπει να επιλέγονται απολύτως αξιοκρατικά, όχι ως αρεστοί των κομμάτων και υπόλογοι των συνδικάτων.

-Τη διοίκηση των σχολείων πρέπει να αναλάβουν οι πραγματικά πιο ικανοί, γιατί αφορά τους μαθητές και το μέλλον τους -στο οποίο οι γνώσεις και οι ικανότητές τους θα είναι το σημαντικότερο εφόδιο.

-Η διοίκηση της εκπαίδευσης πρέπει να αποκομματικοποιηθεί, όχι επειδή είναι μνημονιακή επιταγή, αλλά επειδή είναι εθνική ανάγκη. Καλό διευθυντής και καλός εκπαιδευτικός στο δημόσιο σχολείο σημαίνει ποιοτική εκπαίδευση, που αποτελεί ασπίδα στις κοινωνικές ανισότητες.

-Η διαδικασία επιλογής πρέπει να εγγυάται την αξιοκρατία και την αντικειμενικότητα, ώστε οι επιλεγόμενοι να εμπνέουν εμπιστοσύνη ότι θα κάνουν αποτελεσματικά τη δουλειά τους και την αξιολόγηση των συναδέλφων τους.

-Τα δημόσια σχολεία δεν μπορούν να συνδιοικούνται από τους συνδικαλιστές, γιατί τότε παύουν να είναι δημόσια. Οι συνδικαλιστές έχουν σημαντικό έργο να επιτελέσουν στη υποστήριξη του εκπαιδευτικού έργου, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και τον έλεγχο των πράξεων της διοίκησης -όχι όμως να συνδιοικούν.

Τα προηγούμενα χρόνια και με τον νόμο 3848/2010 υπήρξαν τομές, οι οποίες ωστόσο ανετράπησαν από τους υπουργούς Μπαλτά – Κουράκη.

Τώρα, μετά και από την απόρριψη του νόμου από το ΣΤΕ ως αντισυνταγματικού. πρέπει να πάμε μπροστά. Χρειάζεται η μεγάλη η υπέρβαση από όλους. Είναι ώρα η επιλογή των στελεχών, σε όλη την  ιεραρχία της εκπαίδευσης, να γίνει υπό την ευθύνη ανεξάρτητης αρχής, όπως είναι το ΑΣΕΠ. Με διαδικασίες απλές, διαφανείς και γρήγορες μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα. Η αξιοκρατία στην εκπαίδευση είναι προτεραιότητα για την παιδεία και τη χώρα.   

Η Ομάδα Παιδείας της Ώρας Αποφάσεων παρουσιάζει αναλυτικά την κριτική για την νέα πρόταση του Υπουργείου Παιδείας που αφορά  άμεσα 20.000  εκπαιδευτικούς και, στην ουσία, την ίδια την εκπαίδευση των παιδιών μας.

 

 

 

Ώρα Αποφάσεων για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη – Δήλωση του Γιάννη Ραγκούση στην “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ”, Κυριακή 21 Μαΐου 2017

Ώρα Αποφάσεων για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη – Δήλωση του Γιάννη Ραγκούση στην “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ”, Κυριακή 21 Μαΐου 2017

Η έξοδος από την κρίση για την προοδευτική παράταξη, προϋποθέτει την ανάκτηση:

1. του πολιτικού πλεονεκτήματος έναντι του νεοδεξιού λαϊκισμού,

2. του ηθικού πλεονεκτήματος έναντι του αριστερού λαϊκισμού,

3. της ενότητας των πολιτικών δυνάμεων του χώρου. 

Η Ενότητα επιτυγχάνεται μόνο μέσα από την ίδρυση ενός νέου προοδευτικού φορέα με την εκλογή της ηγεσίας από την κοινωνική του βάση, με ανοιχτό μητρώο, εντός δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος.

Η Ώρα Αποφάσεων έχει λάβει τις αποφάσεις της. Θα προχωρήσουμε μπροστά με βάση το σχεδιασμό μας, δίχως να σταθούμε εμπόδιο στην ενότητα αλλά και χωρίς να επιτρέψουμε η ανασυγκρότηση της παράταξης να γίνει και πάλι θύμα ανεύθυνων τακτικισμών. 

Η εμπειρία στην πολιτική σε υποχρεώνει να είσαι επιφυλακτικός όταν οι πράξεις  δεν συμβαδίζουν με τα λόγια. Πράξεις όπως η ανάρμοστη αντίδραση στις ενωτικές προτάσεις που διατυπώσαμε από την Πάτρα και τη Λάρισα. Η καθαίρεση του εκλεγμένου Γραμματέα του ΠΑΣΟΚ λόγω σχετικής πολιτικής διαφωνίας. Η αποσιώπηση των νέων θετικών στοιχείων, που ομολογουμένως περιείχε η ομιλία της κ.Γεννηματά, από την ομόφωνη απόφαση του οργάνου στο οποίο απευθύνθηκε.

Σε κάθε περίπτωση, για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι ώρα αποφάσεων, αν πράγματι δεν ανέχεται τον αναξιοπρεπή, για την ιστορία του προοδευτικού χώρου, μόνιμο ρόλο της βοηθητικής δύναμης στον οπισθοδρομικό δικομματισμό ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ.

Ώρα ξεκάθαρων αποφάσεων – Άρθρο του Γιώργου Φλωρίδη στα “ΝΕΑ”, Σάββατο 20 Μαΐου 2017

Ώρα ξεκάθαρων αποφάσεων – Άρθρο του Γιώργου Φλωρίδη στα “ΝΕΑ”, Σάββατο 20 Μαΐου 2017

Οι πρόσφατες εξελίξεις στη χώρα αποδεικνύουν ότι η μεγάλη πληγή της κακοδαιμονίας της, ο δεξιός και αριστερός λαϊκισμός, συνεχίζει να πρωτοστατεί. Από τη μία, η κυβέρνηση της αριστερής εξαπάτησης επικαλείται ανερυθρίαστα τη μεγάλη «διαπραγματευτική κατάκτηση» των αντιμέτρων. Από την άλλη, η συντηρητική αξιωματική αντιπολίτευση αρκείται στο ν’ αναδεικνύει τις κυβερνητικές παλινωδίες, με στόχο τη με κάθε μέσο προσέλκυση ψηφοφόρων στον βωμό της εκλογικής αυτοδυναμίας. Και στη μέση βρίσκονται η χώρα  και η κοινωνία, εγκλωβισμένες στο ενδεχόμενο μιας εναλλαγής ανάμεσα στην οπισθοδρόμηση και τη στασιμότητα.

Δύο είναι τα παρήγορα στοιχεία που μπορούν να αναχαιτίσουν τη λαϊκιστική έξαρση: η αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι το παλιό αριστεροδεξιό πολιτικό σκηνικό έχει χρεοκοπήσει και η διαφαινόμενη ανάγκη για νέες λύσεις. Λύσεις σοβαρές κι όχι τυχοδιωκτικές, τέτοιες που να μπορούν να υποστηρίξουν πολιτικές και οικονομικές τομές αυτονόητες για τη χώρα.

Όλο και περισσότεροι πολίτες εμφανίζονται απαυδισμένοι από ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και παίρνουν αποστάσεις από ιδεοληψίες και μύθους. Αναζητούν πολιτικές ηγεσίες μακριά από ολιγαρχικά συμφέροντα και κοινωνικές πελατείες, που θα εφαρμόσουν επιτέλους διαρθρωτικές αλλαγές, θα προωθήσουν επενδύσεις, θα στηρίξουν την επιχειρηματικότητα και θα ανασυγκροτήσουν το χώρο της εργασίας και της παραγωγής, με προτεραιότητα τη νέα γενιά. Μια γενιά που διψάει για αξιοκρατία και δικαιοσύνη.

Read More

Εμείς και οι (Γ)άλλοι – Άρθρο του Γιώργου Πίτσου, Σάββατο 20 Μαΐου 2017

Εμείς και οι (Γ)άλλοι – Άρθρο του Γιώργου Πίτσου, Σάββατο 20 Μαΐου 2017

Το ελπιδοφόρο μήνυμα των Γαλλικών προεδρικών εκλογων αναλύθηκε πιστεύω αρκετά, και θα απασχολήσει πολυ περισσότερο στο άμεσο μέλλον.
Χρήσιμα συμπεράσματα όμως απο μια χώρα με οικονομία μέσα στις 10 ισχυρότερες του πλανήτη. Άρα καθε μηχανιστική αντίληψη περι Έλληνα Μακρόν πέφτει στο κενό.

Ας κρατήσουμε όμως την αύρα και την πίστη στο φαινομενικά αδύνατον. Πριν αρκετά χρόνια, ο Μπαράκ Ομπάμα για να συνεγείρει τον αδιάφορο και περιθωριακό μέσο Αμερικανό φώναζε “yes we can”. Ναι, μπορούμε. Εκεί που όλα μοιάζουν μοιρασμένα, πουλημένα, στημένα, ΝΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

Μιας και ο κόσμος δεν δημιουργείται σήμερα, η πολιτική πράξη εμπεριέχει την έννοια της ανατροπής. Δεν είναι πολιτική πράξη ούτε τα φτιασιδώματα αλλά ούτε και οι κενές νοήματος καταγγελίες. Είναι πολιτικός συμβιβασμός χωρίς αρχές. Αναπαραγωγή του παλιού με μανδύα νέου.

Read More

Δύο μνημόνια, δύο Θεσσαλονίκες – Άρθρο της Αλεξάνδρας Λιάγκα, Παρασκευή 19 Μαΐου 2017

Δύο μνημόνια, δύο Θεσσαλονίκες – Άρθρο της Αλεξάνδρας Λιάγκα, Παρασκευή 19 Μαΐου 2017

Σε δύο μήνες ο κ. Τσίπρας συμπληρώνει 30 μήνες ως πρωθυπουργός της χώρας κι έτσι γίνεται ο μακροβιότερος ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ, με τον κ. Καμμένο μακράν όλων τον μακροβιότερο ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΤΗ.

Φανατικός αντιμνημονιακός αγωνιστής (και σύντροφος κατά τον κ.Καμμένο), ο κ. Τσίπρας είναι ο μόνος Πρωθυπουργός που βαρύνεται πρώτον με δύο μνημόνια.
Δύο μνημόνια που, πέραν των οριζόντιων δραματικών οικονομικών επιπτώσεων, χαρακτηρίζονται από εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας.
Το 3ο μνημόνιο που εκχώρησε σε ξένους την τελική απόφαση για την όποια αξιοποίηση όλης της δημόσιας περιουσίας και μάλιστα για ένα ΑΙΩΝΑ ή μάλλον για 99 χρόνια.
Το 4ο μνημόνιο που παρατείνει τον μνημονιακό έλεγχο της Τρόικας καταρχήν μέχρι το 2023, με πλεονάσματα 3,5% και 4%, με τον κόφτη σε πλήρη ισχύ και το ΔΝΤ επόπτη και εισηγητή για πρόσθετα ΜΕΤΡΑ – ακόμη και αν αποχωρήσει. Μνημονιακά μέτρα που οδηγούν τη χώρα στο απόλυτο αδιέξοδο και σε μια διαρκή εξάρτηση από την αλληλεγγύη των ξένων (Δανειστές, Τρόικα, ΔΝΤ και εταίροι, που δύσκολα θα ξεχάσει κανείς τα κοσμητικά επίθετα με τα οποία τους στόλιζαν όλοι τους, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ).

Read More

Το κλικ – Άρθρο της Αμαλίας Καλούση, Παρασκευή 19 Μαΐου 2017

Το κλικ – Άρθρο της Αμαλίας Καλούση, Παρασκευή 19 Μαΐου 2017

Η Susan Sontag  γράφει ότι “οι φωτογραφίες μεταβάλλουν και διευρύνουν την αντίληψή μας για το τι αξίζει να εξετάσουμε …”.

Οι φωτογραφίες έχουν τη δύναμη να μας μεταφέρουν σε διαφορετικό τόπο ή χρόνο και να δουν τα σύγχρονα ζητήματα πλαισιωμένα σύμφωνα με τις απόψεις και τις θέσεις των άλλων.

Ζούμε στην εποχή της εικόνας, οι εικόνες τείνουν να γίνουν ο σημαντικότερος τρόπος επικοινωνίας.

Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι η πλειοψηφία των πολιτικών εμπειριών των πολιτών είναι έμμεση.  Οι δημοσιογραφικές ιστορίες ή αναφορές είναι μερικά από τα στοιχεία που ορίζουν ένα ημι-αληθινό, ημι-τεχνητό σύμπαν, το άλλο μισό καλύπτεται από τις εικόνες.

Read More

Οι Θεσσαλονικείς έρμαια του στρεβλού μοντέλου του ΟΑΣΘ, για μία ακόμη φορά – Πέμπτη 18 Μαΐου 2017

Οι Θεσσαλονικείς έρμαια του στρεβλού μοντέλου του ΟΑΣΘ, για μία ακόμη φορά – Πέμπτη 18 Μαΐου 2017

Η πόλη της Θεσσαλονίκης κατέληξε να διαθέτει μόνο μια επιλογή μέσου μεταφοράς: τα σημερινά λεωφορεία.

Το μοντέλο της μίας μόνο ιδιωτικής εταιρίας, επιδοτούμενης από το κράτος, που αναλαμβάνει χωρίς ανταγωνισμό, μονοπωλιακά, τις δημόσιες συγκοινωνίες, πρέπει να κλείσει τον κύκλο του σύντομα – αλλά και ομαλά, για να σταματήσει η ταλαιπωρία των πολιτών της Θεσσαλονίκης.

Ο σχεδιασμός των αστικών συγκοινωνιών της πόλης θα πρέπει να γίνει από την αρχή, με επίκεντρο το Μετρό, το οποίο θα συμπληρώνεται από τα δύο νέα μέσα μεταφοράς, τις ακτοπλοϊκές αστικές συγκοινωνίες και τον δυτικό αστικό σιδηρόδρομο, οι μελέτες των οποίων ήδη ολοκληρώνονται, χρηματοδοτούμενες από το ΕΣΠΑ.

Read More

Ο κ. Τσίπρας μονιμοποιεί το μνημόνιο – Κυριακή 14 Μαΐου  2017

Ο κ. Τσίπρας μονιμοποιεί το μνημόνιο – Κυριακή 14 Μαΐου 2017

Mε αφορμή την κατάθεση του σχεδίου νόμου για την επικύρωση της νέας συμφωνίας με τους δανειστές στη Βουλή, η Ώρα Αποφάσεων εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Η κυβέρνηση μονιμοποιεί το μνημόνιο. Δίνει δεσμεύσεις με αντάλλαγμα απλώς υποσχέσεις για το χρέος, χωρίς αναπτυξιακό σχέδιο. Με νέα μέτρα μετά το 2018 και, κυρίως, με την αγκύρωση της χώρας σε ένα αδικαιολόγητο πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% μέχρι και το 2021, ο κ. Τσίπρας με προσωπική του ευθύνη παγιώνει το καθοδικό σπιράλ οικονομικής κρίσης -και μάλιστα τώρα που η ΕΕ εισέρχεται σε ένα νέο θετικό κύκλο ανάπτυξης.

Ο κ. Τσίπρας είναι προσωπικά εκτεθειμένος και, στην πραγματικότητα, έχει αυτοακυρωθεί οριστικά. Κανένα νέο παραμύθι περί δήθεν «τέλους των μνημονίων» δεν θα συσκοτίσει την αλήθεια και τη νέα βαρύτατη προσβολή της νοημοσύνης των πολιτών από την εθνικολαϊκιστική του κυβέρνηση. Ο λαός μας δεν έχει να περιμένει πλέον τίποτε από αυτούς.

Read More

Η αναδιάρθωση του παραγωγικού μοντέλου και η παραγωγή εθνικού πλούτου – Άρθρο του Μιχάλη Καλφίδη, Σάββατο 13 Μαΐου  2017

Η αναδιάρθωση του παραγωγικού μοντέλου και η παραγωγή εθνικού πλούτου – Άρθρο του Μιχάλη Καλφίδη, Σάββατο 13 Μαΐου 2017

Επειδή η κρίση έφερε τα μνημόνια και όχι τα μνημόνια την κρίση.
Επειδή έτσι ή αλλιώς για να έχουμε υγιή οικονομία θα πρέπει να επιτυγχάνουμε θετικούς προϋπολογισμούς με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Επειδή τις επόμενες δεκαετίες θα πρέπει να αποπληρώνουμε το εξωτερικό μας χρέος, είτε κουρεμένο είτε με ευνοϊκούς όρους αποπληρωμής.
Επειδή δεν θα μας σώσουν τα πετρέλαια του Αιγαίου ή ο χρυσός της Μακεδονίας για να μας δώσουν πάλι μια ευκαιρία να ζούμε από τα έτοιμα.
Επειδή, όπως αποδείχθηκε, δεν υπάρχουν μάγοι – αριστεροί ή δεξιοί- ούτε χώρες προστάτες.

Read More