«Φιλανθρωπία φεουδαρχών το πλεόνασμα από την υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης» – Συνέντευξη της Άννας Διαμαντοπούλου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στον Μιχάλη Μιχαήλ, Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017

«Φιλανθρωπία φεουδαρχών το πλεόνασμα από την υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης» – Συνέντευξη της Άννας Διαμαντοπούλου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στον Μιχάλη Μιχαήλ, Κυριακή 5 Νοεμβρίου 2017

Ερ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ διαπραγματεύεται την τρίτη αξιολόγηση. Πώς κρίνετε τις μέχρι τώρα συζητήσεις με τους πιστωτές; Ο κ. Τσίπρας υποστηρίζει ότι θα τα καταφέρει εγκαίρως. Εσείς τι λέτε;

Απ. Καμία έως τώρα αξιολόγηση -εξαιτίας της θεατρικής διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης- δεν έχει κλείσει στην ώρα της και αυτό είχε πάντα σημαντικό κόστος για τους πολίτες. Η τρίτη αξιολόγηση είναι πολιτικά απαιτητική, οικονομικά κρίσιμη και ταυτόχρονα φαίνεται ότι οι θεσμοί, ενώ εκκρεμεί και η συγκρότηση της γερμανικής κυβέρνησης, δεν επιθυμούν να φορτωθούν το πρόβλημα της Ελλάδος για μία ακόμα φορά. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει ανάγκη, έστω και τώρα, μιας οργανωμένης «θεσμικής λογοδοσίας» στη Βουλή. Η πρότασή μας είναι, ο υπουργός Οικονομικών να παρουσιάσει στη Βουλή το σύνολο των προαπαιτουμένων της τρίτης αξιολόγησης και το χρονοδιάγραμμά τους, ώστε η Βουλή να το παρακολουθεί ανά εβδομάδα. Αυτή θα μπορούσε να είναι μια αποτελεσματική και πολιτικά διαφανής μέθοδος. Σπεύδω να τονίσω ότι, ουσιαστικά, η συζήτηση αυτή αφορά το μέλλον της οικονομικής επιτήρησης στη χώρα και όχι έναν διάλογο για την ουσιαστική έξοδο από το Μνημόνιο.

Ερ. Πιστεύετε ότι θα υπάρξει «καθαρή» έξοδος από τα Μνημόνια στις αγορές όπως υποστηρίζει ο πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη;

Απ. Η «καθαρή» έξοδος από τα μνημόνια είναι μια τεχνητή ένεση ηθικού στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Είναι μια τακτική που βοηθά κάποιες διπλωματικές και πολιτικές στοχεύσεις, αλλά όχι την σωστή επιλογή για την πορεία της χώρας μετά τον Αύγουστο του 2018. Είναι γνωστό ότι για το ζήτημα αυτό υπάρχουν τέσσερα σενάρια στο τραπέζι. Πιστεύω ότι είναι εθνικά αναγκαίο να συζητηθούν στη Βουλή και να επιδιωχθεί η συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων για το ποιος είναι ο καλύτερος μεταβατικός τρόπος που θα βοηθήσει την υπόθεση της ανάπτυξης και την εξομάλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και αδικιών. Σε διαφορετική περίπτωση, φοβάμαι ότι θα έχουμε μια νέα, μεγάλη και άχρηστη σύγκρουση όπου η κυβέρνηση θα επαίρεται για την «έξοδο» και η αντιπολίτευση θα την κατηγορεί για το αντίθετο.

Read More

Η παιδεία στο κρεβάτι του Προκρούστη – Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2017

Η παιδεία στο κρεβάτι του Προκρούστη – Τετάρτη 1 Νοεμβρίου 2017

Η επίθεση αποδόμησης που δέχεται η εκπαίδευση εκ μέρους της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι συνεχής. Αντί να αρχίσει η αξιοποίηση της εξωτερικής αξιολόγησης όλων των ΑΕΙ, προκειμένου να εξορθολογισθεί η Ανωτάτη Εκπαίδευση, αρχίζουν οι ιδρύσεις νέων σχολών και οι προαγωγές ΤΕΙ σε Πανεπιστήμια. Ανώτατα ιδρύματα μεταβάλλουν δομή και μέγεθος με βάση μόνο την ψηφοθηρία.

Η κυβέρνηση προανήγγειλε τη μετατροπή των ΤΕΙ Αθηνών και Πειραιώς σε ένα ενιαίο Πανεπιστήμιο, την ένταξη του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και τώρα την ίδρυση Γεωπονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στον τόπο καταγωγής του πρωθυπουργού, την Άρτα, όπου ήδη λειτουργεί το Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων του ΤΕΙ Ηπείρου. Όλες δε αυτές οι «ανωτατοποιήσεις» γίνονται χωρίς να υπάρχει μία μελέτη, η οποία θα καταγράφει τις ανάγκες της χώρας, χωρίς πλήρη καταγραφή των υποδομών και του προσωπικού των εν λόγω τμημάτων, χωρίς προϋπολογισμό, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι διεθνείς έρευνες και πρακτικές ενοποίησης των ΑΕΙ. Οι τελευταίες δείχνουν ότι η Ελλάδα διατηρεί περίπου διπλάσια Πανεπιστήμια και ΤΕΙ από άλλες χώρες με τον ίδιο πληθυσμό, ενώ, βάσει των ετησίων εκθέσεων του ΟΟΣΑ, είναι πρώτη στη Γενική και προτελευταία (36η θέση) στην Επαγγελματική Εκπαίδευση (με αναλογία περίπου 1 πανεπιστήμιο και 1,2 ΤΕΙ ανά 1 εκατομμύριο κατοίκους). Την ίδια στιγμή, η χώρα δαπανά τεράστια ποσά για την εκπαίδευση νέων πολιτών σε γνωστικά αντικείμενα είτε υπερκορεσμένα είτε καινοφανή -γεγονός που αποτελεί μία από τις αιτίες της μεγάλης ανεργίας των νέων επιστημόνων, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη φυγή 450.000 νέων τα τελευταία χρόνια της κρίσης. Οι παθογένειες στην εκπαίδευση συνεχίζουν και μεγεθύνονται. Οι κυβερνώντες είναι συνεχιστές πολιτικών που μας οδήγησαν στην χρεοκοπία, γεγονός που αποδεικνύει πως δεν είναι καθόλου άμοιροι των ευθυνών για το πώς οδηγήθηκε η χώρα στην κρίση.

Η Ώρα Αποφάσεων προτείνει την εφαρμογή των διεθνών πρακτικών, όπως απορρέουν από τις εκθέσεις του ΟΟΣΑ (Education at a Glance of OECD), αλλά και τις εκθέσεις της Ανεξάρτητης Αρχής ΑΔΙΠ, προκειμένου να εφαρμοσθεί άμεσα η κατάργηση και συγχώνευση ιδρυμάτων, σχολών και τμημάτων, ώστε να σχηματισθούν ιδρύματα συμπαγή και λειτουργικά. Η Πολιτεία οφείλει να δώσει έμφαση στην ίδρυση Μεταλυκειακών Επαγγελματικών Κέντρων και να δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στην  επαγγελματική εκπαίδευση.

 

Ξανθός και Πολάκης βλάπτουν σοβαρά την Υγεία. Ένα καταστροφικό χτύπημα στο κοινωνικό κράτος. – Δελτίο Τύπου, Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017

Ξανθός και Πολάκης βλάπτουν σοβαρά την Υγεία. Ένα καταστροφικό χτύπημα στο κοινωνικό κράτος. – Δελτίο Τύπου, Κυριακή 29 Οκτωβρίου 2017

Οι προτεινόμενες διοικητικές δομές και διαδικασίες για τη σχέση της κεντρικής διοίκησης του Υπουργείου Υγείας με τον ΕΟΠΥΥ, όπως διατυπώνονται στο υπό κατάρτιση Προεδρικό Διάταγμα για τον οργανισμό του Υπουργείου, δεν αποδεικνύουν μόνον ότι ο παλαιοκομματισμός και το πελατειακό κράτος «καλά κρατούν», αλλά επιβεβαιώνουν επίσης ότι οι ορθολογικές και δίκαιες πολιτικές χρηματοδότησης και ελέγχου των δαπανών στο κοινωνικό κράτος δέχονται ένα καταστροφικό χτύπημα.

Είναι προφανές ότι επαναλαμβάνεται η διένεξη για διανομή της εξουσίας μεταξύ του Υπουργού και του Αναπληρωτή του. Διένεξη για μια αρμοδιότητα την οποία σε ένα κανονικό ευρωπαϊκό κράτος δεν έπρεπε καν να ασκούν. Διότι ο ΕΟΠΥΥ, ως αγοραστής υπηρεσιών υγείας, ένας καθολικός ασφαλιστικός φορέας δηλαδή,  έπρεπε να είναι ανεξάρτητος  ή να εποπτεύεται από το Υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η διοικητική στρέβλωση του τύπου «Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει». Οι Φορείς  Υγείας  του Δημοσίου (ΕΣΥ) και οι ιδιώτες  ως «παραγωγοί» δεν πρέπει, μέσω «του υπουργείου τους», να ελέγχουν και να καθορίζουν την αγορά υπηρεσιών που προσφέρουν.

Κάθε μεταφορά αρμοδιοτήτων, αύξηση του διοικητικού ελέγχου και μεταφορά πόρων στην κεντρική διοίκηση, δημιουργεί ανυπέρβλητα γραφειοκρατικά εμπόδια, νέες στρεβλώσεις και οπισθοδρόμηση στην πελατειακή και σπάταλη λογική της λειτουργίας του ΙΚΑ.

Read More

Οι άριστοι του δημοσίου τομέα – Άρθρο του Μιχάλη Καλφίδη στη “ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ”, Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017

Οι άριστοι του δημοσίου τομέα – Άρθρο του Μιχάλη Καλφίδη στη “ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ”, Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2017

Το θέμα της αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων αποτελεί προϋπόθεση για την εξυγίανση και τη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης. Η άρνηση στην αξιολόγηση του 80-85% των εργαζομένων και η παρότρυνση σε ανυπακοή της ΑΔΕΔΥ αποτελούν ντροπή για μια σύγχρονη χώρα και δείχνουν την επικρατούσα λάθος νοοτροπία στον δημόσιο τομέα. Το θέμα αυτό θα αντιμετωπιστεί το επόμενο διάστημα, έστω και για λόγους συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις των θεσμών. Η ΩΡΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ, στη σχετική ανακοίνωσή της, αναφέρει ότι η αξιολόγηση είναι μια μάχη που θα έπρεπε να είχε δοθεί στον προηγούμενο αιώνα, ενώ ο μόνος από τους υποψήφιους για τον νέο φορέα που πήρε ξεκάθαρη θέση είναι ο Σταύρος Θεοδωράκης.

Μεγάλωσα εργασιακά στον ιδιωτικό τομέα, έζησα το κλίμα και τις συνθήκες του εργαζόμενου και του επιχειρηματία, ήρθα ταυτόχρονα αρκετές φορές “αντιμέτωπος” με τους δημόσιους φορείς, τις υπηρεσίες, τις αρχές του κράτους. Παράλληλα, συμμετέχοντας σε διάφορες διοικήσεις -κλαδικού φορέα, δημοσίου οργανισμού, μη κερδοσκοπικού σωματείου- συνεργάστηκα με δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους σε όλα τα επίπεδα.

Στη διαδρομή αυτή, με έχει αγγίξει πολλές φορές το βαθύ συναίσθημα αδικίας στη σύγκριση του κακού δημοσίου υπαλλήλου με τον εργαζόμενο του ιδιωτικού τομέα αλλά κι εκείνη του ικανού και εργατικού δημοσίου υπαλλήλου με τον φυγόπονο συνάδελφό του.

Στον ιδιωτικό τομέα, οι εργαζόμενοι αξιολογούνται συνεχώς στην πράξη με αυστηρά κριτήρια και αμείβονται σημαντικά λιγότερο (38% κατά μέσο όρο), ακόμη κι αν συνυπολογιστούν οι 14 μισθοί τους σε ετήσια βάση. Η αξιολόγηση γίνεται με την αναγνώριση, την προαγωγή, τα bonus και τις προτάσεις θέσεων ή, στον αντίποδα, με την επίπληξη, τη μείωση αμοιβών και την απόλυση. Η ανεργία – μείωση θέσεων εργασίας – αυξάνει την αυστηρότητα των κριτηρίων, ενώ επειδή κριτής είναι ο εργοδότης, ο οποίος επηρεάζεται από την κατάσταση της αγοράς, πολλές φορές η αξιολόγηση είναι άδικη και ορισμένα από τα κριτήρια όπως η ηλικία, οι αμοιβές ή ο ρατσισμός της εμφάνισης είναι καθοριστικά και υπερισχύουν των ικανοτήτων των εργαζομένων.

Στον δημόσιο τομέα, το γεγονός ότι η μονιμότητα είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα και δεν υπάρχει μέχρι σήμερα καμία μορφή αξιολόγησης των εργαζομένων, δημιουργεί συνθήκες παρακμής. Η μονιμότητα ευθύνεται για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική δημόσια διοίκηση, αλλά και για την εύρυθμη λειτουργία του ιδιωτικού τομέα, όπου οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι ο ρυθμιστής των κανόνων λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Όμως, αν δεν εφαρμοστεί και στο δημόσιο η αξιολόγηση, πώς θα ξεχωρίσουμε τους ικανούς, αποδοτικούς, αρίστους δημοσίους υπαλλήλους από τους κακούς συναδέλφους τους; Πώς θα ξεχωρίσουμε τον δάσκαλο που προσπαθεί να διαπαιδαγωγήσει και να μεταδώσει τη γνώση στους μαθητές του, εκείνον που έχει υπηρετήσει αρκετά χρόνια σε ακριτικά μέρη επειδή, αντίθετα από άλλους συναδέλφους του, δεν είχε “μέσον” στο υπουργείο να πάρει τη βολική απόσπαση, από τους άλλους, βολεμένους συναδέλφους του που, αφού εξασφάλισαν την επιθυμητή θέση τους, διαμαρτύρονται με αχαριστία για τα πολλά τεστ που έχουν να διορθώσουν ή για τα άβολα προγράμματα των διδακτικών ωρών τους;

Πώς θα ξεχωρίσουμε τον γιατρό ή τον νοσηλευτή που δουλεύει πέρα από το ωράριό του γιατί οι ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό είναι τραγικές -εκείνον  που κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να βοηθήσει ή να παρηγορήσει τους αρρώστους συμπολίτες μας, εκείνον που εκτίθεται σε ανθυγιεινές συνθήκες εργασίας, σε αντίθεση με τους άλλους που δέχονται τα “φακελάκια” εκβιάζοντας καταστάσεις ή συνδιαλέγονται με τις φαρμακευτικές εταιρίες και τους προμηθευτές υλικών; Πώς θα ξεχωρίσουμε τον ένστολο που υπηρετεί την πατρίδα με αυταπάρνηση, σε επικίνδυνες ζώνες, πολλές φορές με ακατάλληλο υλικό εξοπλισμό, στα σύνορα, στις φωτιές, στην πάλη με το έγκλημα, από τους μόνιμα βολεμένους σε βουλευτικά γραφεία ή τους οκνηρούς που πάντοτε βρίσκουν τρόπους να μην βρίσκονται στη θέση στην οποία τους χρειάζεται η χώρα; Πώς θα ξεχωρίσουμε τους εργαζόμενους που προσπαθούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, εκείνους που είναι παραγωγικοί, εκείνους για τους οποίους η δουλειά δεν είναι μόνο ο μισθός αλλά και η αίσθηση καθήκοντος, εκείνους που χαίρονται να βλέπουν το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους, που θα τους άρεσε να δουλεύουν σε ένα ευχάριστο περιβάλλον, που θέλουν να εξυπηρετούν τους πολίτες, που είναι ακέραιοι, που δεν τους φοβίζει να αξιολογηθούν, που έχουν διοριστεί με τον ΑΣΕΠ, που είναι τιμή τους να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον και να είναι περήφανοι για την πατρίδα;

Αντίθετα, όταν δεν κρίνονται, δέχονται τη γενική «ρετσινιά» του τεμπέλη λόγω των κακών συναδέλφων τους, τους οποίους βλέπουν να λουφάρουν ενώ αμείβονται με τον ίδιο μισθό, παρακολουθούν τις αλλαγές των πολιτικών προϊστάμενων τους και την εύνοια στους δικούς τους, περνούν τον εργασιακό τους χρόνο σε άθλια κτήρια, παρατημένα από το κράτος αλλά και από τους ίδιους τους εργαζόμενους σε αυτά, δέχονται πολλές φορές τη δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη προσβλητική συμπεριφορά αγανακτισμένων πολιτών ενώ προσπαθούν να τους εξυπηρετήσουν.

Θα πρέπει, επιτέλους, να υπάρξει η πολιτική βούληση, έστω και με την πίεση των θεσμών, για την αξιολόγηση και την ανάδειξη των αρίστων και την αναδιάταξη των δημόσιων υπηρεσιών, ώστε με λίγες εξειδικευμένες νέες προσλήψεις να βελτιωθεί συνολικά η λειτουργία του δημοσίου τομέα και να ενισχυθούν οι άμεσες υπηρεσίες προς τους πολίτες, κυρίως στους τομείς της Υγείας, της Παιδείας, των Ασφαλιστικών Ταμείων και των Κοινωνικών Υπηρεσιών.

Οι άριστοι του δημοσίου τομέα αξίζουν την προσοχή και τη φροντίδα μας. Γι’ αυτούς πρωτίστως οφείλουμε να εφαρμόσουμε την αξιολόγηση σήμερα, έστω και με τεράστια καθυστέρηση.

Υ.Γ. Το κείμενο αυτό απευθύνεται στους πολλούς αρίστους του δημοσίου τομέα που συνάντησα στην προσωπική μου διαδρομή!

Υ.Γ. Με στοιχεία του Σεπτεμβρίου 2016 οι φορείς της Γενικής Κυβέρνησης είναι 1758.
Οι μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τουλάχιστον 567.000 με στοιχεία που έδωσαν σε συνέντευξή τους τον Νοέμβριου 2016 μέλη του Δ.Σ. της ΑΔΕΔΥ. Το νούμερο αυτό αμφισβητείται ως χαμηλό και φυσικά μεγαλώνει με τους συμβασιούχους και τις προσλήψεις-μονιμοποιήσεις που πραγματοποιεί η σημερινή κυβέρνηση.

Ασφάλεια και Δημοκρατία – Άρθρο του Γιώργου Φλωρίδη στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017

Ασφάλεια και Δημοκρατία – Άρθρο του Γιώργου Φλωρίδη στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 15 Οκτωβρίου 2017

«Υπουργέ μου, πρέπει να ξέρεις πως ό,τι κάνεις εσύ ή οι συνεργάτες σου στο Υπουργείο, σε μισή ώρα θα έχει φτάσει στο πιο απομακρυσμένο Αστυνομικό Τμήμα της χώρας». Με αυτά τα λόγια με υποδέχτηκε τον Ιούλιο του 2003 στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης ο τότε Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Φώτης Νασιάκος. Κατάλαβα το νόημά τους πολύ σύντομα. Το σώμα της ελληνικής αστυνομίας «αναπνέει», κυριολεκτικά, στον ρυθμό της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του. Αντιλαμβάνεται απόλυτα αν αυτή διαθέτει και θέλει να υλοποιήσει ένα σχέδιο αντιεγκληματικής πολιτικής, αν επιθυμεί την επαγγελματική λειτουργία του σώματος, αν ενστερνίζεται την αξιοκρατία απέναντι στα στελέχη του. Στάθηκα τυχερός γιατί διαδέχτηκα τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη που είχε οδηγήσει την Ελληνική Αστυνομία σε υψηλά επίπεδα επαγγελματισμού και αποτελεσματικότητας, τα οποία συνοδεύονταν από την αναγκαία κοινωνική ευαισθησία. Οι αστυνομικοί ήταν περήφανοι, γιατί ένιωθαν ότι συμμετείχαν σε μια υψηλή κοινωνική αποστολή, με απτά αποτελέσματα.

Η προετοιμασία, τότε, για την ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας προσέδιδε περισσότερες δυνατότητες στην ΕΛ.ΑΣ και, σε μια εποχή που τα βλέμματα όλου του κόσμου ήταν στραμμένα στην Αθήνα, πετύχαινε τη διεθνή αναγνώριση. Κι όταν πια έσβησαν τα φώτα των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, το κύρος της ΕΛ.ΑΣ εκτοξεύθηκε στα ύψη. Είχαμε πετύχει. Πριν λίγες μέρες, διάβασα, με ικανοποίηση πρέπει να πω, ότι στην υπόθεση της απαγωγής Λεμπιδάκη εφαρμόστηκε ένα από τα πολλά σχέδια ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004.

Read More

Πολιτική Απόφαση – Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017

Πολιτική Απόφαση – Σάββατο 30 Σεπτεμβρίου 2017

Η Εκτελεστική Γραμματεία της Ώρας Αποφάσεων συνεδρίασε στην Αθήνα στις 30 Σεπτεμβρίου 2017 και εξέδωσε την ακόλουθη Πολιτική Απόφαση.

 

Α. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

1.Το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών απέδειξε  ότι  η ψήφος των πολιτών δεν καθορίζεται μόνον από την οικονομία, αλλά και από το αίσθημα προσωπικής και εθνικής ασφάλειας. Η χώρα με την ισχυρότερη οικονομία στην Ευρώπη, με πολύ χαμηλά ποσοστά ανεργίας και σεβαστούς από τους πολίτες θεσμούς, ανέδειξε ισχυρή ακροδεξιά και κατέδειξε ότι και εκεί τα πρόσωπα παίζουν καθοριστικό ρόλο, ενώ η σημασία των κομμάτων υποχωρεί. Ο διαφαινόμενος συνασπισμός προϋποθέτει μεγάλους συμβιβασμούς, μεταξύ κομμάτων με σημαντικές διάφορες σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής. Πιο εσωστρεφής γερμανική πολιτική θα σημάνει πισωγύρισμα στην ευρωπαϊκή ενοποίηση.

2.Οι προτάσεις του Γάλλου Προέδρου Εμμ. Μακρόν για το μέλλον της Ευρώπης είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες και πρέπει να τύχουν ευρείας επεξεργασίας, μέσα από την ανάπτυξη υπεύθυνου διαλόγου σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Ώρα Αποφάσεων πιστεύει ότι, ανεξάρτητα από τις γερμανικές εκλογές, η Ελλάδα πρέπει να παρουσιάσει τη δική της πρόταση για την «Νέα Ευρώπη», λαμβάνοντας υπόψη τη σύμπτωση εθνικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων και την ανάγκη συγκεκριμένων συμμαχιών.

 

Β. ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

1.Στον έβδομο χρόνο μετά την ελληνική χρεοκοπία, το πολιτικό σύστημα παραμένει αμετανόητο και στάσιμο, αναπαράγοντας τις ιδεολογικές παθογένειες και τα πολιτικά ελλείμματα που το κατέστησαν στην συνείδηση της κοινωνίας ως τον κύριο υπαίτιο της κρίσης.

2.Η εθνικολαϊκιστική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πετυχαίνει με συνεχείς πολιτικές μεταμορφώσεις, να «ροκανίσει» τον πολιτικό χρόνο και να παρατείνει την παραμονή της στην εξουσία, παρότι οι αλλεπάλληλες προσπάθειες του κ. Τσίπρα για συγκρότηση νέων αφηγημάτων καταρρέουν εν τη γενέσει τους, ενώ η διαχειριστική ανεπάρκεια της σημερινής διακυβέρνησης  βρίσκεται στην κορύφωσή της.

3.Το επενδυτικό και επιχειρηματικό περιβάλλον χειροτερεύει συνεχώς, κι αυτό οδηγεί σοβαρές επιχειρήσεις είτε να φεύγουν από την Ελλάδα (βλ. τις τελευταίες μέρες τις εταιρείες Nestle, Unilever Hellas και Coca Cola), είτε να μην μπορούν να υλοποιήσουν σημαντικές επενδύσεις (όπως εκείνες στο Ελληνικό, στα Μεταλλεία Χαλκιδικής, στη Ζάκυνθο από το Κατάρ κλπ). Ενδεικτικό παράδειγμα της βαθιά αντιεπιχειρηματικής νοοτροπίας των κυβερνώντων είναι η προσπάθεια κατεδάφισης της πρωτοπόρας και καινοτόμου διεθνώς επιχείρησης του TAXIBEAT – προσπάθειας που βάλλει ευθέως κατά των καταναλωτών, των σωστών επιχειρηματιών και της τεχνολογικής προόδου.

4.Το τραπεζικό σύστημα σκιάζεται από τις καταγγελλόμενες αδιαφανείς διαδικασίες σε κάποιες λειτουργίες του ενώ, ταυτόχρονα, οδηγείται σε μεγάλους κινδύνους λόγω της μη αντιμετώπισης των «κόκκινων» δανείων, θέμα για το οποίο η κυβέρνηση έχει βασικές ευθύνες.

5.Η διαφαινόμενη φορολογική εξάντληση των Ελλήνων και η νομοθετημένη ανάγκη επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,5% για το 2018 οδηγούν το ΔΝΤ να εκφράζει την απαίτηση να μεταφερθούν προς υλοποίηση από το 2019 στο 2018, τα ψηφισμένα από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ μέτρα για την περικοπή των συντάξεων κατά 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ καθώς και να μειωθεί το αφορολόγητο στις 5.600 ευρώ.

6.Η διαφαινόμενη καθυστέρηση της τρίτης αξιολόγησης εντείνει το αρνητικό κλίμα, ενώ βαθύ σκοτάδι καλύπτει τις βασικές πτυχές της. Η κυβέρνηση δεν ανακοινώνει τα βασικά προαπαιτούμενα της αξιολόγησης και τις δικές της θέσεις, ενώ η αντιπολίτευση αποφεύγει να τα θέσει καθαρά ώστε να πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός ποιες είναι οι απαιτήσεις και ποιοι οι σχετικοί κίνδυνοι.

7.Εάν η κυβέρνηση επιδιώκει να ολοκληρωθεί σύντομα η τρίτη αξιολόγηση, θα πρέπει άμεσα να αναλάβει να ενημερώσει τη Βουλή και τον ελληνικό λαό σχετικά με αναγκαία στοιχεία που αφορούν τη διαδικασία που ακολουθείται, τις υποχρεώσεις της ελληνικής πλευράς, το χρονοδιάγραμμα  υλοποίησης των αναγκαίων δράσεων και ενεργειών καθώς και τους λόγους των εκάστοτε καθυστερήσεων. Για το ζήτημα αυτό, η Ώρα Αποφάσεων έχει καταθέσει αναλυτική πρόταση σε πρόσφατο Δελτίο Τύπου. Εάν η κυβέρνηση εξακολουθήσει την τακτική μιας αργόσυρτης δήθεν διαπραγμάτευσης, τότε τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά για την οικονομία και την κοινωνία.

8.Με δεδομένο το υπάρχον πολιτικό τοπίο, μοναδικό εφόδιο της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι η αδυναμία της αντιπολίτευσης συνολικά να συγκροτήσει πειστική εναλλακτική λύση. Αυτό, εξάλλου, αξιοποιείται με κάθε ευκαιρία από τον Πρωθυπουργό, ως συγκριτικό του πλεονέκτημα. Οι προσπάθειες του αρχηγού της ΝΔ να επιβάλλει νέα ατζέντα με νέες λύσεις και νέα πρόσωπα αναστέλλονται από το δυσκίνητο και αναχρονιστικό περιβάλλον και αναιρούνται από το πολιτικό προσωπικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

9.Στον προοδευτικό χώρο θα περίμενε κανείς ότι, εξαιτίας της στασιμότητας του δικομματισμού των ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, η προσπάθεια εκλογής νέας ηγεσίας, έστω σε μη υπαρκτό για την ώρα κόμμα, θα αποτελούσε εφαλτήριο για τη δημιουργία πολιτικής δυναμικής για τον χώρο, αλλά και έναυσμα για την αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος γενικότερα. Δυστυχώς, ο αρχικός ενθουσιασμός υποχώρησε μπροστά στη φανερή αδυναμία του εγχειρήματος και των συντελεστών του να υπερβούν συζητήσεις περί διαδικασιών, να ξεφύγουν από προσωπικούς εκλογικούς υπολογισμούς, και, κυρίως, να αρθρώσουν ενδιαφέρουσες προτάσεις που απαντούν στα προβλήματα της χώρας, αλλά και να συμφωνήσουν μεταξύ τους επί μίας έστω ελάχιστης πολιτικής πλατφόρμας. Αυτή η εξέλιξη μειώνει σταδιακά την πολιτική εμβέλεια και τη δυναμική του εγχειρήματος προς τέρψιν των ηγεσιών ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Την ίδια στιγμή, εντείνει την απογοήτευση στους προοδευτικούς πολίτες.

Η ΩΡΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ εξακολουθεί να παρακολουθεί με την δέουσα πολιτική προσοχή τα τεκταινόμενα στον προοδευτικό χώρο, επιμένοντας πως η εκ των προτέρων αποσαφήνιση της ιδεολογικής, πολιτικής και οργανωτικής διάστασης του εγχειρήματος, η οποία δεν κατέστη εφικτή, θα το προφύλασσε από διαδικαστικούς εγκλωβισμούς,  ιδεολογικοπολιτικά ετερόκλητες συγκρούσεις και αδιέξοδα. Πολιτικά, το εγχείρημα κινδυνεύει να καταγραφεί ως αδύναμο και μεταβατικό. Επομένως, ο αγώνας για ολοκλήρωση της συγκρότησης του προοδευτικού χώρου σε μεταρρυθμιστική κατεύθυνση συνεχίζεται…

 

 

Αντιμέτωποι (επιτέλους) με την αλήθεια (95 μέρες – 95 δράσεις) – Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

Αντιμέτωποι (επιτέλους) με την αλήθεια (95 μέρες – 95 δράσεις) – Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2017

Η φετινή παρουσία του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της ΝΔ στην ΔΕΘ, ναι μεν χαρακτηρίστηκε  από  σχετική ηπιότητα στη μεταξύ τους αντιπαράθεση,  απείχε όμως πολύ από το να θέσουν «τον δάκτυλο εις τον τύπον των ήλων».

Η προσπάθεια του κ. Τσίπρα να παρουσιάσει τη μαγική εικόνα μιας Ελλάδας στην οποία συνωθούνται οι υποψήφιοι επενδυτές κατέρρευσε μόλις την επόμενη  μέρα στις στοές των μεταλλείων της Eldorado Gold και χάθηκε μέσα στο «πυκνό δάσος» και στα «αρχαία αγάλματα» του Ελληνικού. Ταυτόχρονα, η καταστροφή του Σαρωνικού απέδειξε για μία ακόμη φορά την απίστευτη ανικανότητα της κυβέρνησής του να αντιμετωπίσει στοιχειωδώς ένα σοβαρό πρόβλημα.

Ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε, σε πιο σοβαρούς τόνους είναι αλήθεια, να μιλήσει για το μέλλον της χώρας μας που, κατά την άποψή του, μπορεί να ανακάμψει με αλλαγές στη φορολογία, στις δαπάνες του δημοσίου, στις επενδύσεις και στην εκπαίδευση. Επανέλαβε την τακτική των υποσχέσεων, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να διαπραγματευτεί τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων.

Στην πραγματικότητα,παρά τις μεταξύ τους σημαντικές διαφορέςαπέφυγαν και οι δύο να μιλήσουν για το παρόν και το πολύ κοντινό μέλλον  – για τη χρονική περίοδο που εξελίσσεται ήδη από τον περασμένο Ιούνιο, θα ολοκληρωθεί τον επόμενο Αύγουστο και, ουσιαστικά, θα κρίνει τις μελλοντικές εξελίξεις. Κι αυτή η επιλογή τους δεν είναι καθόλου τυχαία.

Read More

Το πείραμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τελειώνει, το πολιτικό χάσμα μεγαλώνει – Άρθρο του Γιώργου Φλωρίδη στο LIBERAL, Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2017

Το πείραμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τελειώνει, το πολιτικό χάσμα μεγαλώνει – Άρθρο του Γιώργου Φλωρίδη στο LIBERAL, Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2017

Οι απόπειρες του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησής του να διαμορφώσουν  ένα νέο αφήγημα που θα οδηγούσε στην ανάκαμψή τους οδηγούνται διαρκώς σε αποτυχία. Μάλλον ισχύει αυτό λέει ο λαός: «είναι να μη σε πάρει από κάτω».

Το επενδυτικό αφήγημα χάθηκε μέσα στις στοές των μεταλλείων της Χαλκιδικής, οι οικολογικές ευαισθησίες βυθίστηκαν μαζί με το λαθρεμπορικό πλοίο στον μαύρο πια Σαρωνικό και η τρίτη μνημονιακή αξιολόγηση, που καθυστερεί, ενδέχεται να εξελιχθεί και πάλι σε εφιάλτη, όχι μόνο για την κυβέρνηση, αλλά, δυστυχώς, και για την καθημαγμένη μας χώρα.

Όλα αυτά προμηνύουν ένα αργόσυρτο πολιτικό τέλος μιας διακυβέρνησης που χαρακτηρίζεται από ιδεοληψίες, πρωτοφανή ψεύδη και μοναδική ανικανότητα στοιχειώδους διαχείρισης των κρατικών υποθέσεων.

Όμως, την ίδια στιγμή, παραμένει αδύναμη η όποια εναλλακτική πολιτική προοπτική. Όχι τέτοια που θα οδηγούσε απλώς σε μια άλλη κυβέρνηση, αλλά  θα οδηγούσε, κυρίως, στη διαμόρφωση μια άλλης πορείας.

Η Ν.Δ παραμένει ένας δύσκαμπτος συντηρητικός μηχανισμός που πολύ εύκολα εγκλωβίζεται σε διχαστικές πολιτικές αντιπαραθέσεις που αφορούν το παρελθόν και δοκιμάστηκαν σε αυτό. Η αντιπαράθεση «φωτός και σκότους», η σύγκρουση για τον Στάλιν, τον κομμουνισμό και το ναζισμό είναι τα στοιχεία της ατζέντας εγκλωβισμού που διαμορφώνει κάθε τόσο η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και την οποία πολύ εύκολα υιοθετεί η ΝΔ, παρά τις προσπάθειες του αρχηγού της να προωθήσει έναν σύγχρονο, έστω ατελή, μεταρρυθμιστικό διάλογο.

Read More

Η μάχη εναντίον της αξιολόγησης είναι μια μάχη του προηγούμενου αιώνα – Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου 2019

Η μάχη εναντίον της αξιολόγησης είναι μια μάχη του προηγούμενου αιώνα – Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου 2019

Η θέση της Ώρας Αποφάσεων για την αξιολόγηση στη Δημόσια Διοίκηση από τα υπουργεία, τους δ​ημόσιους ο​ργανισμούς, ​την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β΄ βαθμού, τα σχολεία και τα νοσοκομεία, είναι σαφής και απόλυτη: Αξιολόγηση Παντού!

ΘΕΣΗ 1η: Η αξιολόγηση προϋποθέτει σ​τοχοθεσία​, περιγραφή ​του αντικειμένου εργασίας (job description)​, συνδυασμός του αντικειμένου με το προφίλ του εργαζόμενου και εφαρμογή της κινητικότητας.

ΘΕΣΗ 2η:  Η αξιολόγηση έχει σαφείς συνέπειες και για τους αξιολογούμενους φορείς και για τα πρόσωπα, οι οποίες και περιγράφονται αναλυτικά.

ΘΕΣΗ 3η: Η απουσία κουλτούρας αξιολόγησης και το διαχρονικό έλλειμμα εμπιστοσύνης, οφειλόμενο στην κομματοκρατία, την αναξιοκρατία και στον στρεβλό τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης, αναπαράγει τη δυσπιστία και την καχυποψία και δημιουργεί περεταίρω προβλήματα, τα οποία πρέπει να επιλυθούν άμεσα και θεσμικά. Αυτό σημαίνει την ανάγκη να επιδιωχθεί ευρύτατη συναίνεση στη Βουλή για την διαμόρφωση του νομοθετικού πλαισίου και η πρώτη φάση εφαρμογής του να πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς.

ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Μια πώληση που δεν είναι πώληση και μια αγορά που δεν είναι αγορά – Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΡΑΙΝΟΣΕ: Μια πώληση που δεν είναι πώληση και μια αγορά που δεν είναι αγορά – Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου 2017

Η αποκρατικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, η οποία έπρεπε να γίνει εδώ και πολλά χρόνια για να μη συσσωρεύονται χρέη σε βάρος του ελληνικού λαού και για να υπάρξει, επιτέλους, σύγχρονος σιδηρόδρομος στη χώρα μας, ολοκληρώνεται σήμερα με τον χειρότερο, από οικονομικής άποψης, τρόπο για τα ελληνικά συμφέροντα. Για να αποδειχθεί για μία ακόμη φορά ότι οι ιδεοληψίες, οι καθυστερήσεις και οι άγονες κομματικές αντιπαραθέσεις καταλήγουν στην πλάτη του ελληνικού λαού.

Το συνολικό τίμημα της πώλησης στην ιταλική εταιρία Ferrovie, που ανακοινώθηκε τον Ιούλιο του 2016, ήταν 45 εκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα ανακοινώθηκε ότι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ είχε αποθεματικό 40 εκ. ευρώ. Κατά πάσα πιθανότητα, από το αποθεματικό αυτό θα μείνει στους αγοραστές το ποσό των 25 εκ. ευρώ.Επομένως, το πραγματικό τίμημα της αγοραπωλησίας θα ανέλθει στο ποσό των 20 εκ. ευρώ.

Μόλις προχθές, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ανακοίνωσε ότι το Υπουργείο Μεταφορών αποφάσισε να επιχορηγήσει την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, δηλαδή τους Ιταλούς αγοραστές, με το ποσό των 12 εκ. ευρώ από ζημίες που έπαθε η Εταιρία την περίοδο που έκλεισε, λόγω του προσφυγικού, η σιδηροδρομική γραμμή της Ειδομένης (Δεκέμβριος 2015-Φεβρουάριος 2016), δηλαδή πριν την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Έτσι, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που κατηγορούσε τους προηγούμενους ότι το τίμημα των 340 εκ ευρώ στο οποίο ήθελαν να πουλήσουν την ΤΡΑΙΝΟΣΕ ήταν εξευτελιστικό, την πουλάει σήμερα με το συνολικό ποσό των 8 (οκτώ) εκατομμυρίων ευρώ (!) και μάλιστα σε πανηγυρική τελετή στην Κέρκυρα, με τν παρουσία του κ. Τσίπρα και του Ιταλού Πρωθυπουργού.

Ελπίζουμε η κυβέρνηση, με υπεύθυνους, αξιόπιστους και με διεθνή εμπειρία συμβούλους, να μπορέσει να παρακολουθήσει την εκτέλεση, έστω, αυτής της προκλητικά χαριστικής σύμβασης, ώστε η χώρα να αποκτήσει τουλάχιστον σύγχρονο σιδηρόδρομο.